Simmerdeis is voor mij niet zomaar een festival. Het is een moment waarop Drachten even anders voelt. Lichter. Vrijer. Alsof iedereen even uit zijn rol stapt en gewoon mens is. Je loopt door het park, ziet lichtjes in de bomen, hoort muziek van alle kanten, en overal gebeurt iets. Kinderen spelen, mensen dansen, vreemden lachen naar elkaar. Het is geen plek waar je iets moet zijn. Het is een plek waar je gewoon bent.

Het lied dat ik heb gemaakt over Simmerdeis komt precies uit dat gevoel. Het gaat niet over een line-up of een programma. Het gaat over aanwezigheid. Over even geen gisteren en geen morgen. Alleen dit moment, samen. De klanken, de sfeer en de herhaling in het nummer proberen dat te vangen. Niet uitleggen, maar laten voelen. Zoals je het ervaart als je daar loopt, tussen de mensen, onder de bomen.

Wat Simmerdeis bijzonder maakt, is dat het vaak wordt gezien als kunst en cultuur, maar dat is eigenlijk maar de helft van het verhaal. In de kern is het gewoon een dorpsfeest. Misschien wel het mooiste dorpsfeest dat Drachten heeft. Niet elitair, niet ingewikkeld. Gewoon mensen uit dezelfde plek die samenkomen. Jong en oud, verschillende achtergronden, maar op dat moment één geheel.

Juist daarom voelt het vreemd als er dingen worden overwogen zoals het verbieden van bier. Natuurlijk moet er verantwoordelijkheid zijn, maar laten we eerlijk blijven: een dorpsfeest zonder ruimte voor ontspanning en plezier verliest zijn ziel. Het gaat niet om drank, het gaat om balans. Om vertrouwen in de mensen die er komen.

En misschien is dit wel het belangrijkste punt. Waarom beperken we dit gevoel tot alleen de zomer? Als dit mensen samenbrengt, als dit verbinding creëert, waarom zou je dat maar één keer per jaar doen?

Stel je voor:
een Winterdeis met een ijsbaan in het park en lichtjes in de bomen
een Herfstdeis met vuur, warme kleuren en muziek
een Lentedeis waar alles weer tot leven komt

Niet groter. Niet drukker. Maar vaker. Meer momenten waarop Drachten samenkomt.

Simmerdeis laat zien wat er mogelijk is als je mensen ruimte geeft om samen te zijn. Dat is geen klein ding. Dat is iets waardevols. Iets wat je kunt uitbouwen, voorzichtig en met respect voor wat het al is.

Want uiteindelijk gaat het niet om het festival zelf.
Het gaat om wat er ontstaat tussen mensen.



English translation:

https://simmerdeis.nl/

Simmerdeis, to me, is not just a festival. It is a moment where Drachten feels different. Lighter. More open. As if people step out of their roles for a while and simply become human again. You walk through the park, see lights hanging in the trees, hear music coming from every direction, and everywhere something is happening. Children are playing, people are dancing, strangers smile at each other. It is not a place where you have to be something. It is a place where you can just be.

The song I made about Simmerdeis comes from that exact feeling. It is not about a line-up or a schedule. It is about presence. About having no yesterday and no tomorrow for a moment. Just this, right now, together. The sounds, the rhythm, the repetition in the track are all trying to capture that. Not to explain it, but to let you feel it. The same way you feel it when you walk there, between the trees, surrounded by people.

What makes Simmerdeis special is that it is often seen as art and culture, but that is only part of the story. At its core, it is simply a village celebration. Maybe even the most beautiful one Drachten has. Not elitist, not complicated. Just people from the same place coming together. Young and old, different backgrounds, but for that moment one whole.

That is also why it feels strange when ideas come up like banning beer. Of course there should be responsibility, but let’s stay honest: a village celebration without room for relaxation and enjoyment starts to lose its soul. It is not about alcohol. It is about balance. About trusting the people who come there.

And maybe this is the most important point. Why limit this feeling to just the summer? If this brings people together, if it creates connection, why only once a year?

Imagine this:
a Winterdeis with an ice rink in the park and lights in the trees
an Autumn edition with fire, warm colors and music
a Spring edition where everything comes back to life

Not bigger. Not louder. Just more moments where Drachten comes together.

Simmerdeis shows what is possible when you give people space to simply be together. That is not something small. That is something valuable. Something you can carefully grow, without losing what makes it special.

Because in the end, it is not about the festival itself.
It is about what happens between people.